Wiara czyni cuda

     Zadziwiające jak nasz umysł zaczyna popadać w obłęd, gdy zaczynamy zbliżać się do kogoś. Uczucie zazdrości potęguje się, a myśli o przeszłości przyprawiają o ból głowy. Chciałoby się wymazać z pamięci zbędne informacje, zostawiając tylko te, które dotyczą naszych relacji. Przychodzi czas, gdy seks przestaje być najważniejszy, a to na czym ci zależy to zaufanie i świadomość przynależności. Nie chcesz być kawałkiem mięsa na chwilę, wybieranym spośród towaru leżącego na ladzie. Godzisz się na to, bo nie masz wyjścia, lepszy taki kontakt niż żaden. W przeciwnym razie serce by ci pękło z rozpaczy. Buntujesz się od czasu do czasu, złość zwycięża na chwilę. Potem jednak kapitulacja, spowodowana ochłapem zainteresowania rzuconym gdzieś pod nogi. Biegniesz by ugryźć kawałek dobroci, twoja Pani ma gest, machasz ogonem, uśmiechasz się, a potem znów dostajesz kijem po plecach i chowasz się w kącie.

     Dlaczego tak się dzieje? Po co to wszystko? Czy nie wystarczyłaby jedynie chęć kopulacji? W jakim celu zostały stworzone uczucia? Może to zwyczajne zachowanie równowagi w przyrodzie. Przyjemność musi iść w parze z cierpieniem. Chwilowy orgazm i uczucie błogości kontra rozdarcie wewnętrzne i ból promieniujący od ściśniętego ze złości żołądka do oczu, z których leją się łzy.

     Traktujesz swoją Panią jak boginię, nieskalane bóstwo, choć rzeczywistość jest daleka od ideału. Chcesz wierzyć, że jest inaczej. Ciało, które uważasz za święte, któremu oddajesz pokłony i czcisz stawiając ołtarzyk w swoim sercu, nie może być bezkarnie zbezczeszczane przez przypadkowych wandali. To twoja świętość, twoja religia i twój kościół. Jesteś jedynym wyznawcą, ale jakże wiernym. Kult bosonogiej panienki, przenajświętszej piersi pełnej, cipki ciepłej i wilgotnej od składanych modlitw oraz ust smakujących rajem.

     Ale kiedy Twoja bogini zawiedzie, zakładając ci koronę cierniową na serce, dotrze w końcu do ciebie, że to nie kościół tylko sekta. A wtedy zaczniesz szukać nowej wiary.