Przemijanie

     Czas płynie, a w naszym życiu pojawiają się osoby, na których zależy ci w większym stopniu niż na innych. To naturalna kolej rzeczy, że uzależniasz się od obecności ludzi przebywających w twoim otoczeniu. Nie jest to zawsze wielka przyjaźń, ale czujesz się swobodnie i wiesz, że możesz być sobą. Jeżeli hamulce moralności nie działają, to rozwija się to w związek, ale gdy stanie ściana nie do zdobycia, pozostaje niedosyt i lekki żal, że mogłeś patrzeć, ale nie dotykać. Z jednej strony szacunek, z drugiej zazdrość.

     Trzeba pamiętać, że potrawa smakuje idealnie, gdy składa się z dobrze dobranych składników, a gdy zabraknie tego jednego, najważniejszego, reszta nie ma znaczenia, to nie jest już to, co przyprawiało twoje podniebienie o zawrót głowy. Możesz jedynie próbować przygotować inne danie.

     Ktoś kiedyś powiedział mi, że nie chce być wspomnieniem, bo wspomina się ludzi martwych. Ale co zrobić gdy wiesz, że będziesz tęsknił. Idziesz w to samo miejsce co zawsze, ale ono jest puste. Nie czuć już perfum, nie widać uśmiechu, nie słychać głosu. Cztery ściany i zombie bez uczuć dookoła. Czas leczy rany i pewnego dnia pojawi się nowy obiekt westchnień. Ale przez pewien okres będziesz chodzić z wyrwanym kawałkiem duszy, czekając na śmierć. Aż w końcu umrzesz na zawsze, patrząc wstecz przez zamknięte oczy.

     Zostanie tylko miłe wspomnienie.